ادای موفق‌ها رو در نیار

مدت زمان تقریبی مطالعه: ۲ دقیقه

مشکل الگو گرفتن از آدم‌های موفق اینه که کارهایی که الان می‌بینی انجام می‌دن، اون چیزی نیست که اونها رو به اینجا رسونده. و در نتیجه کارهای اشتباهی رو تقلید می‌کنی.

سه عادت رایج بین آدم‌های موفق رو برات می‌گم، و اینکه چرا برای تو خطرناکه:

وقت دادن: بهای درخواست‌های زیاد

یه فرد موفق معمولا وقتش رو دیوانه‌وار و خیلی دقیق برنامه‌ریزی می‌کنه. تصورش سخت نیست که مثلا یه خواننده مشهور ۹۰٪ وقتش از چند ماه قبل برای کنسرت و تمرین و مصاحبه برنامه‌ریزی شده باشه.

ولی این چیز خوبی نیست. در واقعیت معمولا چنین فشاری توان آدم رو می‌گیره؛ و اثر منفی‌اش اینه که نمی‌گذاره روی همون چیزی که باعث شهرتش شده وقت بگذاره، مثلا روی تمرین و ساختن آهنگ.

چنین برنامهٔ سختی دقیقا چیزیه که بهتره ازش دوری کنی؛ چون آزادی انجام کاری که دلت می‌خواد یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های آدم در راه موفقیته. یه زمان آزاد و بدون مزاحمت دقیقا چیزیه که بهت اجازه می‌ده روی موسیقی‌ات / کتابت / سلامتی‌ات / کسب‌وکارت وقت بگذاری. پس برای پر کردن تقویمت عجله نکن.

غرور: دست به سر کردن دیگران

هرچقدر کسی موفق‌تر بشه، بیشتر مجبور می‌شه که دست رد به سینهٔ دیگران بزنه. یه محاسبه ساده است: وقت آدم همراه موفقیتش رشد نمی‌کنه. یه رییس‌جمهور نمی‌تونه نصف روزش رو به درخواست‌های مردمی بگذرونه، و اصلا کارش این نیست.

اما بیشتر این آدم‌ها قبل از رسیدن به موفقیت زیاد، کمتر کسی رو رد می‌کردن. و هر فرصتی رو غنیمت می‌دونستن. در واقع اینقدر در شانس و فرصت رو کوبیدن تا به چیزی که می‌خواستن رسیدن.

موفقیت باعث می‌شه که این روش خطرناک و پرهزینه بشه، و برای همین دیوارها بلندتر می‌شه. اما در راه رسیدن به این نقطه نباید در ناامید کردن و دست رد زدن به سینهٔ دیگران عجول بود. هیچ‌کس تا به حال به تنهایی موفق نشده.

محافظت: لزوم دفاع از چیزی که داری

هر چقدر بیشتر اوج بگیری، بیشتر از سقوط می‌ترسی.

و بی‌دلیل هم نیست. اسم بزرگ مثل آهنربا انواع آدم‌های سوءاستفاده‌گر و فرصت‌طلب و کلاهبردار و دزد رو به خودش جلب می‌کنه. موفقیت یه سیبل بزرگ و قشنگ پشتت می‌کشه.

اما محافظه‌کاری برای شروع ذهنیت مسمومیه. اگر حاضر نباشی قربانی کنی، ریسک کنی، تقریبا غیرممکنه بتونی به موفقیتی برسی. در واقع معمولا همین حرکت با اراده و بی‌باکانه است که باعث موفقیت می‌شه.

ولی وقتی از نردبان موفقیت بالا بری، قاعدهٔ بازی عوض می‌شه. اشتباه اینه که تصور کنی می‌تونی به یه روش ثابت از اول تا آخر این بازی رو بری.

راستش، ایستادن در پلهٔ اول نردبان یه حسن بزرگ داره: تو هنوز هیچکدوم از این مشکلات رو نداری. پس برای گرفتار کردن خودت عجله نکن.

منبع:وبلاگ مدادتراش/medadtrash.ir

چرا فروتنی در محیط کار چیز خوبی نیست

مدت زمان تقریبی مطالعه: ۳ دقیقه

 آدم‌ها از قدیم انگار از قدرت غرور و گنده‌گویی خبر داشتن. خیلی طبیعی بود که کسی در اولین برخورد شروع به تعریف از شاهکارهای خودش بکنه. اما در جامعه امروز، ما این قدرت رو از دست دادیم. دیگه کسی از آدم خودنما خوشش نمیاد، به‌خصوص در محیط کار. در نتیجه، آدم‌هایی که راه سخت و طولانی موفقیت رو طی می‌کنن در طول راه بارها بهشون یادآوری می‌شه که مغرور نشن و وقتی موفق شدن فروتن باشن.

جامعه ما به این باور رسیده که فروتنی، اعتماد به نفس، و کار سخت یه فرمول محکم برای رسیدن به موفقیت شخصیه. ولی من آدم‌های با اعتماد به نفس، فروتن، و سختکوش زیادی رو می‌شناسم که هنوز به هدف‌ها و رویاهایی که در نظر دارن دست پیدا نکردن. به این خاطر که فرق زیادی بین غرور و مغرور بودن هست. آدم‌هایی که با کارهای خودشون ما رو انگشت به دهان می‌گذارن خیلی خوب فرقش رو می‌دونن.

از نظر فرهنگی، ما اینقدر غرور رو با بار و معانی منفی مختلف در هم پیچیدیم که اغلب با خودبینی و تکبر و خودستایی اشتباه گرفته می‌شه.

ما همه غرور داریم. به خاطر چیزهایی که باعث می‌شه تقریبا جایگزینی نداشته باشیم. غرور ناشی از استعداد یا کارهای ما؛ غرور ناشی از کاری که فوق‌العاده خوب بلدیم. این غرور ناشی از ارزشیه که برای جامعه‌مون میاریم. همون چیزی که ما رو با ارزش و مهم می‌کنه. در مقابل عزت نفس که برابر با درک کلی هر کسی از ارزش شخص خودشه، فروتنی خصوصیت کاملا متفاوتیه و گرچه داشتنش خیلی خوبه، اما زیادش برای آدم خوب نیست.

حالا می‌خوام هشت دلیل بیارم که چرا نباید در محیط کار زیادی فروتن بود و چرا غرور بیشتر از اعتماد به نفس به عزت نفس آدم کمک می‌کنه.

۱. فروتنی معانی و برداشت‌های مختلفی داره

آدم‌های مختلف برداشت و عقیدهٔ متفاوتی دربارهٔ فروتنی دارن. برای موفق بودن در محیط کار، بد نیست که درک و برداشت دیگران از این موضوع رو بفهمی. فروتنی خصلت خوبیه، اما در بازار کسب‌وکار تهاجمی امروز ممکنه باعث بشه مردم فکر کنن ترسو و کمرو هستی یا به راحتی کوتاه میای.

۲. فروتنی زیاد ممکنه مزهٔ تصدیق و تعریف مثبت رو خراب کنه

خیلی از مدیرهای موفق بلدن که از قدرت تصدیق و تعریف در انگیزه‌دهی به تیمشون استفاده کنن. وقتی کسی به خاطر کاری که خوب انجام دادی از تو تعریف می‌کنه، چندین هورمون حس خوب در بدنت ترشح می‌شه. همون هورمون‌هایی که هر بار مسی و رونالدو توی زمین عالی بازی می‌کنن، در بدنشون ترشح می‌شه. ولی اگر درست بعد از اینکه رکورد وزنه خودت رو توی باشگاه زدی، یا بیشتر از حد انتظار دیگران دویدی، کسی بیاد بهت بگه اینقدر مغرور نباش و فروتن باش آیا کمی حالت گرفته نمی‌شه؟

فروتنی خصلت خوبیه. اما سر کار، فروتنی زیاد می‌تونه تجربهٔ گرفتن بازخورد خوب و مثبت رو خراب کنه.

۳. کسی ارزشت رو نخواهد دونست

خیلی وقت‌ها در اوج فروتنی، خیلی ساده انتظار داریم که عمل ما خودش گویا باشه. تصور می‌کنیم که اگر فقط تمرکز کنیم و سخت کار کنیم، لازم نیست دیگه جار بزنیم که چقدر کار من خوبه. این طرز تفکر قدیمی باعث می‌شه موفقیت تو به بخت و اتفاق بستگی پیدا کنه. اگر زیادی فروتن باشی، دیگران ممکنه نفهمن واقعا چه ارزشی برای سازمان یا تیم داری. گاهی باید زبونت رو به کار بگیری تا از کنار کاری که واقعا انجام می‌دی برای خودت فرصت پیشرفت بسازی.

۴. شاید خودت هم ارزشت رو ندونی

اگر من از تو بپرسم به چی مغروری، جوابت چیه؟ اون چیزی که تو اینقدر خوب انجام می‌دی که کسی نمی‌تونه جای تو رو در کارت پر کنه چیه؟ نه منظورم تعریف شغلت نیست. فروتنی گاهی باعث می‌شه با قناعت و رضایت روزگار بگذرونی بدون اینکه هیچ‌وقت مهارت‌ها و توانایی‌های خاص خودت رو بروز داده باشی.

۵. دیگران گاهی با نیت نادرست عاشق فروتنی تو می‌شن

غم‌انگیزه، اما حقیقت داره. اگر زیادی در محیط کار فروتن باشی، ممکنه افراد دیگه‌ای این رو فرصت خوبی ببینن که از تو سوء استفاده کنن. اونقدر فروتن نباش که یکدفعه ببینی بیشتر از همه داری وقت می‌گذاری و حجم کارت فرساینده شده. اجازه نده فروتنی تو باعث رنجت بشه.

۶. هیچ‌کس فروتن به دنیا نمیاد، این رفتار اکتسابیه

هیچ‌کس فروتن به دنیا نمیاد. فروتنی خصلتیه که به ما یاد می‌دن. خصوصیتی در جهت جا افتادن در جامعه و عادی بودن. با این حال اگر در زندگی دنبال موفقیتی، نمی‌تونی عادی باشی. در هر شبانه‌روز تو احتمالا ۱۰ تا ۱۲ ساعت باید کار کنی. غرور داشتن در کار خیلی مهمه، چون نصف وقت شبانه‌روزت رو داری پای اون کار خرج می‌کنی.

۷. ممکنه به چشم یه دنباله‌رو ببیننت

فروتنی بیش از حد ممکنه باعث شه تو مناسب رهبری کاری دیده نشی. رهبران کارآمد فقط تصمیم‌های سخت و رنجاننده نمی‌گیرن، بلکه باید آمادگی پذیرش مسئولیت تمام عواقب اون تصمیم‌ها رو هم داشته باشن. اگر در کارت زیادی فروتن باشی، ممکنه دیگران حس کنن که تو آمادگی چنین فشاری رو نداری.

۸. فروتنی به سطح درآمدت لطمه می‌زنه

مذاکره هنریه که در اون جایی برای فروتنی نیست. تو می‌دونی که چقدر ارزش داری و نباید از اینکه دستمزدی همتای ارزشت رو طلب کنی بترسی. من در حرفهٔ خودم آدم‌های زیادی رو دیده‌ام که از سر فروتنی دستمزد پایین‌تری رو پذیرفتن. فقط به این خاطر که می‌ترسیدن یا زشت می‌دونستن که دستمزدی رو طلب کنن که واقعا حقشون بوده. اگر فقط با سلاح فروتنی و اعتماد به نفس زیاد به سر میز مذاکره بری بعیده چیزی که حقته رو به دست بیاری.

هدف این حرف‌ها این نبود که اهمیت فروتنی رو زیر سوال ببرم. در جای درستش، فروتنی ابزار قدرتمندیه. من اعتقاد دارم که غرور و فروتنی مکمل همدیگه هستن، مثل فلسفهٔ چینی یین و یانگ. باید در غرورت کمی فروتن باشی، و در عین حال در فروتنی خودت غرور داشته باشی

با نظرات خود ما را خوشحال نمایید

www.medadtrash.ir

اگه سعی نکنی همه کاری بکنی، می‌تونی هر کاری بکنی

مدت زمان تقریبی مطالعه: ۳ دقیقه

• 

• 
  

  این چیزها به درد نمی‌خوره.

  کدوم چیزها؟ منظورم اراجیف افزایش بازدهی و بهره‌وریه. اینکه چطور ساعات روزمون رو افزایش بدیم. کدوم اپ برنامه‌ریزی رو استفاده کنیم. کدوم جملهٔ قصار بامزه رو توی فیسبوک بگذاریم. وقت. تلف. کردنه.

  در اصل، مسئله خیلی ساده است. موفق‌ترین آدم‌ها، آدم‌هایی هستن که در انتخاب اینکه چه کار کنن مهارت دارن، نه اینکه چطور اون کار رو انجام بدن. اگر بیشترِ وقتت رو صرف کارِ درست کنی، باقی مسائل خودبخود حل می‌شه.

  بگذار مسئله رو به سه بخش بشکنم:

  ۱. به استعدادهات توجه کن

  اینکه در یه کاری استعداد داشته باشیم یعنی چی؟ یعنی از وقتی که براش می‌گذاری، نتیجهٔ بهتر و بیشتری می‌گیری:

  

  مثلا فرض کن تایگر وودز باشی، ولی در سن ۱۰ سالگی. برای یه بچه به اون سن گلف بازی کردن وقت تلف کردنه، نه؟ ولی از اون بچه، بهترین گلف‌باز تاریخ در اومد. بیل گیتس هم احتمالا عصرهایی که پای کامپیوتر گذرونده رو تلف نکرده.

  البته همهٔ ما در یک جاهایی به تقلا می‌افتیم - چیزهایی که می‌شه گفت ضداستعدادهای ما است. برای من ۱۸ ماه زمان برد و چهار بار امتحان دادم تا بالاخره در امتحان رانندگی قبول شدم. هر لحظهٔ تعلیم رانندگی برای من عذاب‌آور بود، ولی باز هم - اگر به اندازهٔ کافی پای چیزی وقت بگذاری، بالاخره به نتیجه‌ای می‌رسی.

  مشکل اینجا است که بیشتر ماها زندگی‌مون رو مثل اون تعلیم رانندگی می‌گذرونیم: روی انجام کاری که ازش متنفریم پافشاری می‌کنیم، فقط برای اینکه انجامش بدیم و تموم بشه. البته از بعضی کارها نمی‌شه فرار کرد، اما باید بدونیم هر کاری که می‌کنیم می‌تونه دوباره با خودش جمع بشه. پس بهتره وقتمون رو پای چیزی بگذاریم که واقعا ارزش داره:

  

  حتی برای یک لحظه تصور نکن که «سخت کار کردن» کافیه. تلاش لزوما چیز خوبی نیست. سخت کار کردن، وقتی که صرف چیزهای اشتباه بشه، فقط تلف کردن عمر آدمه.

  ۲. اجازه نگیر

  «آخه یه لحظه صبر کن! هیچکس واسه دنبال کردن رویام به من پول نمی‌ده!»

  خب معلومه. مشکل همینه که دنبال یه راه راحت و آماده برای رسیدن به موفقیتی هستی که برای علاقهٔ خاص تو وجود داره. بیشتر وقت‌ها اسمش رو می‌گذاریم «شغل».

  حالا یه نگاه به آدم‌های واقعا موفقی که می‌شناسی بنداز، و به این فکر کن: چند تا از اونها از طریق مصاحبهٔ کاری برای گرفتن یه شغل اقدام کردن؟ یا اینکه کلا این نظام رو دور زدن و خودشون به تنهایی شروع کردن؟

  

  اگر می‌خوای خواننده بشی، لازم نیست حتما یه شرکت موسیقی بیاد و کشفت کنه. باید مردم کشفت کنن. عشق نویسندگی داری؟ وبلاگ بنویس یا کتابت رو خودت چاپ کن. کارآفرین هستی؟ یه شرکت ساده توی زیرزمینت راه بنداز. اگر توی کاری به اندازهٔ کافی خوب باشی، راهی پیدا می‌شه که خودت به تنهایی انجامش بدی. اما از کسی انتظار نداشته باش بهت بگه چه کار کنی یا بهت اجازه بده.

  یه اخطار: باید به اندازهٔ کافی خوب باشی، و باید سماجت کنی. البته بهترین راه این کار اینه که سرسختانه دنبال استعدادت بری (شمارهٔ ۱ رو ببین.)

  در دنیای امروز شغل‌های خوب دارن کم می‌شن، اما هرگز اینقدر شغل عالی در دنیا وجود نداشته.

  ۳. سپر پیشرفته‌ات رو روشن کن

  به انجام رسوندن یه کار، مثل جون به در بردن از یه حملهٔ شهاب‌سنگه. چون همیشه انواع و اقسام چیزها به سمتت میان که حواست رو پرت کنن. ما بیشتر عمرمون رو صرف بی‌خاصیت‌ترین مزخرفاتِ ممکن می‌کنیم، فقط به این خاطر که کسی از ما خواسته.

  

  برای بقا، ‌یه سپر لازم داری. یه سپر نسبتا پیشرفته، ‌در واقع:

  

  جواب پیش‌فرضت به هر چیزی که ازت وقت می‌بره باید «نه» باشه. خودکار باید بگی نه. کلکش اینه که به چیز جدیدی که پیش اومده فکر نکنی («بریم فوتبال!»)، به جاش به اولویت فعلی‌ت که داری ازش دفاع می‌کنی فکر کنی («برم دنبال رویام!»). و اگر مغزت تصور می‌کنه که از پسِ انجام دادن هر دو تا برمیای، جوری به این فکر شک کن که یه دانشمند به یه خرافه شک می‌کنه.

  کار ساده‌ای نیست، اما بهتره از همون اول سعی نکنی به سپرت تکیه کنی. صاف و مستقیم، هر حواس‌پرتی که پیش میاد رو تا جای ممکننادیده بگیر - دست‌کم به قدری که بتونی روی کارِ مفیدت تمرکز کنی. هر وقت که می‌تونی، خودت رو در یه حباب محبوس کن. اگر ایمیل‌های رسیده بی‌جواب بمونن - خب مگه چی می‌شه. در عوض، کاری که مهمه به انجام می‌رسه.

  برای انجام همهٔ اینها، یه شجاعت یا ساده‌دلی خاصی لازمه، که احتمالا کمتر کسی در خودش داره. اما جوان بودن کمک می‌کنه. تشنه بودن کمک می‌کنه. حتی کمی ناهنجار بودن کمک می‌کنه. یکی از بهترین چیزهای جوانی، همین بی‌توجهی و بی‌اطلاعی از قواعد احمقانه است که خیلی‌ها فکر می‌کنن نباید شکست.

  پس بیشتر وقتت رو صرف کارهای اصلی و درست کن. منتظر اجازهٔ کسی نباش. و به جوابِ رد دادن عادت کن.

  درسته، سخت‌تر از نوشتن یه جملهٔ قشنگ توی فیسبوکه، اما همینه که جواب می‌ده.

  منبع: medadtrash.ir
• 
  

اعتیادت به گوشیت رو بشکن

مدت زمان تقریبی مطالعه: ۲ دقیقه

زنگ ساعت رومیزی یا گوشی رو خاموش می‌کنی، پلک می‌زنی تا چشمات باز بشه، و بعد نگاه می‌کنی که روی گوشی چه پیغام‌های جدیدی داری. و به همین راحتی از اولین لحظه بیداری گرفتارش می‌شی.

به چرخه باطل خوش اومدی.

چرخه باطل یعنی همون چند تا اپی که تا چند لحظه فرصت پیدا می‌کنی، از روی عادت بازشون می‌کنی. فیسبوک. توییتر. تلگرام. اینستاگرام. به نوبت نگاهشون می‌کنی، و طوری توی مطالبشون می‌گردی که انگار قراره گنج پیدا کنی.

این اپ‌ها رو دقیقا طوری طراحی می‌کنن که توجهت رو اسیر خودش کنه و چشمت رو به صفحه میخکوب کنه. مثلا فیسبوک، همیشه داره یاد می‌گیره که تو از چه‌طور چیزهایی خوشت میاد. تا به حال از خودت پرسیدی چرا عکس و نوشته‌های بعضی‌ها رو بیشتر از بقیه می‌بینی؟ هیچ‌وقت دقت کردی که پست‌های محبوب‌تر سر از بالای صفحه در میارن؟ اینها اتفاقی نیست.

کلی پول توی این اعتیاد تو هست. توی این صنعت بعضی از باهوش‌ترین مهندسین و دانشمندهای دنیا دقیقا دارن روی همین کار می‌کنن که چطور تو رو به اپ‌های خودشون وابسته کنن.

نگاه کن چه چیزهایی برات اختراع کردن: نوتیفکیشن، که باعث بشه مرتب برگردی و نگاه کنی. صفحه‌های بدون انتها که همین‌طور می‌ری پایین و پایین و باز هم مطلب و عکس برای دیدن هست. شخصی‌سازی، تا چیزهایی رو نشونت بدن که بیشتر خوشت بیاد. دادهٔ بزرگ، تا تمام رفتارهای تو رو بفهمن و درک کنن. و حالا ساعت مچی هوشمند که مبادا یک لحظه از تمام این چیزها دور بمونی.

اعتیادهای مشابهی هم سال‌هاست که در تلویزیون ساخته می‌شه، اما تلویزیون در مقایسه با این گوشی‌ها یه ماده مخدر خفیف بیشتر نیست. تلویزیون نمی‌تونه نصفه شب بیدارت کنه یا تا توی دستشویی همراهت بیاد. با تلویزیون نمی‌تونی حرف بزنی، یا از توش دوست پیدا کنی.

مهمترین خاصیت گوشی هوشمند اینه که همه چیز همیشه در دسترس توست. و متاسفانه این یعنی همه‌چیز همیشه در دسترس توست. من متوجه شده‌ام اینکه همیشه همه چیز همراه آدم باشه، خیلی حواس آدم رو پرت می‌کنه.

پس بیا چند راه برای کنترل اعتیادت به گوشی نشونت بدم:

• هر نوتیفیکیشن و اعلانی که می‌تونی خاموش کنی و مشکلی پیش نیاد، خاموش کن. تو باز هم می‌تونی گوشی‌تو چک کنی، و حتما هم می‌کنی. اما این کار رو وقتی می‌کنی که خودت می‌خوای، نه هر وقت که گوشیت بهت می‌گه. و این خیلی به تمرکز روی کارهای دیگه‌ات کمک می‌کنه.
• سعی کن برای چرخه باطل خودت وقت مشخص تعیین کنی. همین که بدونی مهلتت محدوده و زمان داره می‌گذره، باعث می‌شه اولویت‌بندی کنی و سریع‌تر باشی. حتی برای اینکه بیشتر بفهمی چقدر عادت کردی، بد نیست که بشماری در روز چند بار به صفحه گوشیت نگاه می‌کنی.

• تلفنت رو دم دستت نگذار. اگر برای برداشتن گوشی مجبور باشی از جای خودت بلند شی، باعث می‌شه کمتر اسیر وسوسهٔ چرخه بشی. وگرنه مثل اینه که یه بشقاب کیک خامه‌ای گذاشته باشن جلوی یه آدم چاق رژیم‌گرفته.
• اپ‌هایی که می‌دونی بیشتر وقت و تمرکزت رو می‌گیرن به جاهای پرت تبعید کن. مثلا می‌تونی اونها رو بریزی توی یه فولدر و بفرستیش به صفحه دوم یا سوم گوشی. این «فاصله» اضافه باعث می‌شه کمتر به سراغشون بری. حتی می‌تونی اسم اون فولدر رو بذاری «دزد وقت» یا «دشمن موفقیت».
• در ذهنت، خودت رو در حال استفاده از گوشیت تصور کن، و فکر کن که «این برای من خوبه؟» وقتی که کنار دوستت هستی، کافه رفتی، یا همراه دیگران تلویزیون می‌بینی – «من چقدر از زندگی واقعی رو دارم به خاطر گوشی از دست می‌دم؟ چرا اینقدر از تنها موندن با افکار خودم می‌ترسم که حتی ده ثانیه نمی‌تونم بدون پرت کردن حواسم سر کنم؟»

این شرایط و فضا هنوز برای ما جدیده، اما فناوری هر روز فقط قوی‌تر می‌شه. شاید اصلا پنج سال دیگه مثل عینک به صورتمون چسبیده باشه. پس بهتره از همین حالا برای بردن این نبرد تلاش کنیم.

سایت:مدادتراش

چگونه بدون هیچ پولی کسب و کاری را شروع کنیم؟

آیا می دانید که بدون پول هم می توانید کسب و کاری را شروع کنید؟ آیا به دلیل نگرانی از نداشتن پول، قادر به دنبال کردن رویایتان در زمینه کارآفرینی نیستید؟
آیا ایده کسب و کار خوبی در سر دارید و یا فرصت مناسبی را برای آغاز کسب و کار می شناسید اما به دلیل نداشتن سرمایه از شروع کار بازمانده اید؟ در این صورت خواندن این مقاله که در آن راز شروع کسب و کار بدون هیچ پولی را آموزش می دهم برای شما مفید خواهد بود.
بیشتر افراد خواهان تاسیس یک کسب و کار هستند اما متاسفانه سرمایه ای از خود ندارند. در حقیقت، سوال بسیار رایجی که مردم در وبسایت ها به دنبال پاسخ آن می گردند این است:
چطور می توانم یک کسب و کار را بدون داشتن پول راه بیاندازم.
ااگر شما نیز جزء کسانی هستید که در وبسایت ها به دنبال پاسخ این سوال می گردید، اکنون صفحه مناسبی را مطالعه می کنید. پس از خواندن این مطلب شما پاسخ سوالتان را به خوبی درک خواهید کرد و از این بابت خوشحال خواهید شد.
در طول سال هایی که به عنوان کارآفرین فعالیت کرده ام افراد زیادی را دیده ام که آرزوها ی بزرگ و ایده های کسب و کار خوبی داشته اند اما با یک مشکل مشترک مواجه بودند و آن "نداشتن سرمایه" بود.
در حقیقت سرمایه یکی از بزرگ ترین چالش های شروع کار یک کسب و کار هست و خواهد بود. به همین دلیل است که کارآفرینان همیشه به دنبال افزایش سرمایه هستند. اگر نگاهی به زندگی کارآفرینان بیاندازیم متوجه تلاش و مبارزه دائمی آنها برای جذب و نگهداری جریان پول خواهیم شد.
اما باید این نکته را نیز خاطر نشان کنم که در حال حاضر مشکل افزایش سرمایه، توجیه خوبی برای عدم تاسیس یک کسب و کار نیست. با پیشرفت های اخیر در تکنولوژی، اقدام به تاسیس یک کسب و کار آسان تر ولی رقابتی تر شده است.
اکنون شما چطور یک کسب و کار را بدون داشتن هیچ پول و سرمایه ای تاسیس می کنید؟ پاسخ هایتان را در ادامه خواهید یافت. اما قبل از آن باید بدانید دو استراتژی پایه برای شروع یک کسب و کار بدون داشتن پول وجود دارد:
دو استراتژی برای آغاز به کار یک کسب و کار بدون پول
• پرداخت ها را تا قبل از کسب درآمد به تاخیر بیاندازید.
• تا زمانی که بتوانید پولی بابت استخدام یک متخصص بپردازید،تمام کارها را خودتان انجام دهید. انجام کار به تنهایی وقت زیادی از شما می گیرد اما بدون هیج سرمایه کار پیش خواهد رفت.
با توجه به چیزهایی که گفته شد اکنون به تعدادی فن برای شروع کسب و کار بدون پول خواهیم پرداخت.
چرا شما باید از کسب و کار کوچک شروع کنید؟
من به این دلیل به نوشتن این مقاله علاقمند شدم که در میان جوانان مشتاق به کارآفرینی جملاتی از این قبیل شنیدم:
• می خواهم یک کسب و کار بزرگ را تاسیس کنم.
• می خواهم ثروتمند شوم.
• من یک ایده چند میلیون دلاری در ذهن دارم
من شخصا فرد جاه طلبی هستم و مخالف داشتن چنین آرزوهای دور و درازی نیستم؛ اما عقیده دارم هرکسی باید هزینه آرزوهایش را با تلاش هایش بپردازد. بسیاری از افراد آرزو دارند آینده ای شبیه بیل گیتس،وارن بوفه،الیکو دنگوت،مارک زاگربگ و یا سام والتون داشته باشند اما به نظر نمی رسد شبیه این افراد تلاش کرده باشند.
"من زنی از مزرعه ای در جنوب بودم. به من شغل رخت شویی پیشنهاد شد و بعد از آن به یک آشپز ترفیع یافتم. و پس از آن نیز توانستم کسب و کار خودم را راه اندازی کنم و اکنون کارخانه ام را در زمینی که مالک آن هستن بنا کرده ام." خانم واکر
به همین دلیل است که من در وبلاگ خود بخشی را به "درس هایی از کارآفرینان موفق" اختصاص داده ام. به این دلیل این بخش را به کارآفرینان نوپا توصیه می کنم که بدانند در چه جایگاهی قرار دارند و همچنین از اشتباهات این کارآفرینان موفق نیز درس بگیرند.
"افکار بزرگ را دوست دارم، اگر می خواهید در هر زمینه ای فکر کنید افکار بلندی درمورد آن داشته باشید." دونالد ترامپ
داشتن افکار بزرگ خوب است، اما حقیقت این است که آیا شما آماده پرداخت هزینه آن هستید یا خیر؟ اگر پاسخ شما مثبت است پس باید آماده باشید از کار کوچکی شروع کنید. بسیاری از کارآفرینان جوان از تاسیس یک کسب و کار در مقیاس کوچک بیزارند و به همین دلیل آنها مدت بسیار طولانی را منتظر می مانند تا شاید مثلا یک سرمایه یک میلیون دلاری به دست آورند. چیزی که این افراد هرگز نمی دانند این است که برای داشتن یک کسب و کار بزرگ باید در مقیاس کوچک شروع به کار کرد.
"اگر میخواهید به بالاترین نقطه برسید از پایین ترین سطح آغاز کنید." سیروس
حقیقت دیگری که در رابطه با انتظار برای سرمایه میلیون دلاری وجود دارد این است که ممکن است هیچ و قت یک سرمایه گذار میلیون دلاری به دست شما نرسد، اگر هم سرمایه گذاری چنین سرمایه ای داشته باشد به دلیل اینکه شما مهارت ها،تجربه و توانایی لازم را برای اداره کسب و کار را ندارید این پول را به شما نخواهد سپرد.
راه حل چیست؟ پیشنهاد من به کارآفرینان جوانی که ایده هایی در زمینه کسب و کار دارند این است که با کسب و کار کوچک شروع کنند و از این طریق وارد فرآیند کسب و کار شوند.
"کوچک شروع کنید و بزرگ بیاندیشید." بابای پولدار
چهار دلیل برای شروع کسب و کار در مقیاس کوچک
الف. بیشتر کارآفرینان جوان تجربه ای در زمینه کسب و کار ندارند. آنها پیش از این با چالش های پیش رو در ککسب و کار مواجه نبوده اند و نمی دانند چطور می توان آنها را حل کرد. در صورتی که تجربه و صلاحیت احتمالا مهم ترین ویژگی هایی هستند که سرمایه گذاران از یک کارآفرین انتظار داشتن آن ها را دارند. وقتی کسب و کار کوچکی را اداره می کنید تجربه هایی کسب خواهید کرد و مهارت هایتان در زمینه کسب و کار ارتقا خوهد یافت.
به کارآفرینان نوپا کار در کسب و کارهای کوچک را پیشنهاد می دهم، زیرا این کسب و کارها برای آنها مانند مدرسه کسب و کار است و زمینه ای برای یادگیری برای آنها فراهم می کند و همینطور اگر مرتکب اشتباهی هم شوند این اشتباه در کسب و کار کوچک سریع تر حل خواهد شد.
در این نوع کسب و کارها پیامدهای تصمیمات اخذ شده برای یک مدیر سریع تر قابل رویت خواهند بود و کارآفرین روابط بین متغیرها موثر در موفقیت را به نحو بهتری درک خواهد کرد.
ب. اگر با کسب و کار کوچک آغاز کنید، با چالش هایی از قبیل یافتن مشتری های جدید و مدیریت کسب و کار به صورت یک واحد منسجم مواجه خواهید شد و برای چالش های کسب و کارهای بزرگ آماده خواهید شد.7
ج. چالش های در کسب و کار وجود دارند که پیش از این به آنها فکر نکرده اید. زمانی که کارآفرین با تواضع تمام یک کسب و کار کوچک را آغاز می کند درخواهد یافت که کسب و کار چیزی فراتر از پیدا کردن مشتریان و داشتن فروش خوب است. او در زمان اداره کسب و کار کوچک خود خواهد فهمید که کسب و کار مانند یک بازی با انسانهاست؛ و این مستلزم داشتن مهارت مدیریت افراد است.
د. اگر شما بتوانید رشد 35-45% به صورت سالیانه داشته باشید، اعتماد سرمایه گذاران به شما جلب خواهد شد. و به این نتیجه می رسند که اگر کمی بیشتر از کار شما حمایت کنند تفاوت بیشتری در سود حاصل خواهد شد. واقعیت این است که اگر شما بتوانید با اعتماد به نفس، کسب و کار کوچکی را با نزخ رشد ثابتی مدیریت کنید پس در آینده از عهده کسب و کارهای بزرگ تر نیز برخواهید آمد. 
کارآفرینان بسیاری را دیده ام که از کسب و کارهای کوچک شروع کرده اند و به موفقیت هم رسیده اند اما تمایلی به شروع کسب و کار در سطوح بالاتر نداشته اند. آنها به همین کسب و کار بسنده کرده اند. بنابراین به شما که قصد تاسیس یک کسب و کار کوچک را دارید پیشنهاد می کنیم که چنین اشتباهی مرتکب نشوید و کوچک نمانید.
" هیچ اشکالی ندارد که از کسب و کار کوچک شروع کنید،اما کوچک ماندن خطرناک خواهد بود." رابرت کیوساکی
"ثابت ماندن ساده اما تغییر کردن سخت است. بیشتر افراد تصمیم می گیرند برای تمام عمر ثابت بمانند." بابای پولدار
مهم نیست کسب و کار شما چقدر کوچک باشد؛آن را تاسیس کنید. منتظر زمان مناسب نباشید چون زمان مناسب هیچ گاه نخواهد رسید.ممکن است اشتباهاتی هم مرتکب شوید و تجاربی هم به دست بیاورید پس نباید عقب نشینی کنید. پاداش های فرآیند کارآفرینی به کسانی خواهد رسید که تا انتها ایستادگی کرده اند. برای شما آرزوی موفقیت دارم.
ادامه دارد.....
قسمت دوم
چگونه بدون هیچ پولی کسب و کاری را راه اندازی کنیم
1. طرز فکرتان را عوض کنید
اولین قدم برای راه اندازی کسب و کار بدون پول، عوض کردن طرز فکر است. بیشتر افراد باور ندارند که می شود کسب و کاری را بدون پول آغاز کرد. آنها اعتقاد دارند که برای تاسیس یک کسب و کار میلیون ها دلار پول لازم است، اما یک کارآفرین خلاق،نوآور و مصمم می داند که شما حتی اگر هیچ پولی هم نداشته باشید می توانید رویاهایتان را دنبال کنید.
سه کلید برای تاسیس کسب و کار وجود دارد. اولین کلید ایده،دومی افراد و سومی پول است. اما به ندرت در آغاز کسب و کار هر سه این ها موجودند. به عنوان کارآفرین،این وظیفه شماست که یکی از این کلیدها را پیدا کرده و سفر را شروع کنید. بقیه کلید ها را در ادامه مسیر خواهید یافت، اگرچه ممکن است این کار چندین سال طول بکشد- رابرت کیوساکی
جوهر کلام نقل شده در بالا این است که شما حتی اگر حتی یک ایده هم داشته باشید می توانید کسب و کاری را شروع کنید. به هر حال اگر می خواهید در ماموریتتان پیروز شوید باید این حقیقت که بدون پول هم می شود آغازگر بود را بپذیرید.
2. نقاط قوت خود را شناسایی کنید
اکنون که سه کلید شروع کسب و کار را شناختید، سوال اینجاست که شما کدام قسمت پازل را در اختیار دارید؟ پول دارید؟ایده یا افراد؟ اگر هر کدام از این ها را دارید این برای شما یک نقطه قوت محسوب می شود و زمینه خوبی برای شروع خواهد بود.
ممکن است از نظر شما چنین چیزی غیر واقعی یا غیرعملی به نظر برسد، ولی حقیقت دارد. من افراد زیادی را دیده ام که پول دارند ولی نمی دانند با آن چه کنند. و سوالاتی از این قبیل میپرسند:
• من 50.000 دلار پول دارم؛ به نظر شما چه کسب و کاری را شروع کنم؟
• پول هایم را کجا سرمایه گذاری کنم؟
در طرف دیگر این معادله افرادی با ایده های هوشمندانه کسب و کار قرار دارند که سرمایه ای برای شروع کسب و کارشان ندارند. پس شما می توانید با یکاز این کلیدها شروع کنید و بقیه را طی مسیر بیابید.
3. یک ایده کسب و کار را توسعه دهید.
گام بعدی برای شروع کسب و کار بدون داشتن پول، توسعه یک ایدۀ خوب کسب و کار است. ایده کسب و کار پیشنهادی شما باید نیازی را برآورده یا مشکلی را حل کند. ایده شما باید آنقدر خوب باشد که علاقه هر کسی که آن را می شنود را برانگیزاند و همچنین باید پتانسیل سود زیادی نیز داشته باشد.
4. طرح کسب و کارتان را بنویسید.
از آنجا که این مقاله درباره چگونگی شروع کسب و کار بدون پول می باشد، فرض من این است که شما فردی هستید که ایدل کسب و کار را دارد اما پولی برای سرمایه گذاری روی آن ندارد. اگر هنوز به دنبال ایده یا فرصت کسب و کار هستید که ارزش تلاش کردن داشته باشد پس یکی را پیدا کنید چون این ایده می تواند وسیله شما برای رسیدن به پول باشد. 
و اگر ایده ای دارید و می دانید چه کاری می خواهید انجام دهید، پس باید آن را به صورت مکتوب درآورید. یک طرح کسب و کار سند مکتوبی شامل اهداف، ایده کسب و کار و سود مورد انتظار است. سندی است که به سرمایه گذار می گوید شما روی این طرح کار کرده و وقت صرف کرده اید و اکنون آماده اید گام بعدی را بردارید. اگر ایده ای دارید و نه پولی دارید و نه طرح کسب و کاری، پس احتمالا ذهن شما هنوز برای کارآفرین بودن آماده نیست.
5. چه مهارت هایی دارید؟
خوب، می دانم که شما این مقاله را برای این مطالعه می کنید که سرمایه ای برای به ثمر رسیدن ایده خود ندارید اما مطمئنا شما توانایی های خاصی نیز با خود دارید. چه مهارت هایی در زمینه کسب و کار دارید؟
بسیار خوب؛ شاید این اولین تجربه شما در زمینه کسب و کار است و تخصص خاصی ندارید. چه مهارت های فنی در زمینه کسب و کارتاد دارید؟ این ها رایج ترین سوالاتی است که سرمایه گذاران از شما خواهند پرسید.
آیا حاضرید مجانی کار کنید؟
بیشتر افراد آرزو دارند روزی ثروتمند شوند. آنها با این امید که یک شبه پولدار شوند کسب و کارشان را شروع می کنند. من شخصا مخالف داشتن اهداف بزرگ و تفکر بلند پروازانه نیستم اما شما باید بدانید اهداف بزرگ از کنار هم قرار گرفتن اهداف کوچک به دست می آید. بنابراین شما باید از مقیاس کوچک شروع کنید و علی الخصوص وقتی پولی ندارید آماده باشید که گاهی مجانی هم کار کنید.
با این حال، جالب اینجاست که بیشتر افراد به کار کردن بدون گرفتن مزد و حقوق ثابت فکر نمی کنند اما این یک حقیقت است. اگر واقعا می خواهید دست به کاری بزنید و در آن موفق شوید، صرف نظر از اینکه سرمایه داشته باشید یا نداشته باشید، باید آماده باشید که حداقل یک یا دو سال مجانی کار کنید. دلیل آن هم این است که شروع یک کسب و کار از صفر، زحمت،منابع و سرمایه میخواهد. زمانی که من کسب و کارم را شروع کردم به مدت سه سال دستمزدی برای خودم برنداشتم. شما فکر می کنید من تنها کارآفرینی بودم که چنین وضعیتی داشتم؟ جواب خیر است.
تقریبا همه کارآفرینانی که من می شناسم برای کمک به شروع کسب و کارش مجانی کار کرده است. لری پیج، مارک زاگربرگ،مایکل دل همه برای کسب و کار شخصیشان مجانی کار کرده اند. صفت کلیدی که سرمایه گذاران در کارآفرینان جستجو می کنند تعهد و فداکاری است. اگر حاضر نیستید برای خودتان مدتی مجانی کار کنید، تاسیس کسب و کار را فراموش کنید.
7. کسب و کار را تاسیس کنید.
پس از اینکه طرز فکرتان را تغییر دادید و طرح کسب و کارتان را نوشتید گام بعدی تاسیس کسب و کار است. بسیاری از افراد نمی توانند داشتن یک کسب و کار بدون داشتن سرمایه اولیه را تصور کنند و می پرسند:
• چطور بدون هیچ سرمایه ای، فضای اداری یا فروشگاهی اجاره کنم؟
• وقتی پولی ندارم،چطور محصولاتم را تولید کنم؟
جوای این است که شما نمی توانید این کارها را انجام دهید اما باید کارهای دیگری کنید.
بسیاری از افراد همچنان به روش سنتی شروع کسب و کار اعتقاد دارند، که مستلزم اجارۀ مکان، انبار کردن کالاها، استخدام کارکنان و پیدا کردن مشتریان است. با این حال، یک کارآفرین خلاق وقتی سرمایه ای ندارد می تواند راه های دیگری هم برای شروع کار خود شروع کند. 
به جای اتکا کردن و امید بستن به یک ایده خشک و خالی، می توانید روی طراحی و توسعه نمونه اولیه محصول خود کار کنید. در سمینار ها و نشست های کارآفرینانه شرکت کنید. طرحتان را بنویسید و به دنبال شریک و یا سرمایه گذار باشید،از دوستان و خانواده پول قرض بگیرید. مهم ترین چیز این است که به حرکتتان ادامه دهید و بی کار نمانید. 
به عنوان مثال، زمانی که من تصمیم به کارآفرینی گرفتم نه ایده ای داشتم،نه پولی و نه حتی مهارتی. تنها چیزی که داشتم چشم اندازی از آینده بود.
بجای نشستن و رویاپردازی درباره آینده، در سمینارها شرکت کردم، با دیگر کارآفرینان صحبت کردم، چندین کتاب خواندم و مدل های کسب و کار را فرا گرفتم. در طول این فرآیند بود که ایده کسب و کارم را توسعه دادم، طرح کسب و کارم را نوشتم و کسب و کارم را شروع کردم. اگر شما نیز قصد شروع کار بدون پشتوانه مالی را دارید همین روش را انتخاب کنید.
یک کسب و کار خدماتی را شروع کنید.
شما همچنین می توانید یک کسب و کار خدماتی را راه اندازی کنید چون معمولا سرمایه خیلی کمی می خواهد یا حتی در برخی مواقع هیچ سرمایه ای نیاز ندارد. ولی باید برای آن وقت بگذارید و زحمت بکشید تا به نتیجه برسد. علاوه براین شما برای شروع نیاز به کمی خلاقیت، مهارت بازاریابی و فروش دارید.
از یک کسب و کار خانگی شروع کنید
وقتی می شنوم افراد از نداشتن سرمایه برای شروع کسب و کار گله می کنند به شدت عصبانی می شوم. من افراد زیادی را دیده ام که کسب و کارشان را از منزلشان شروع کرد و بسیار رشد کرده اند. جولی آیگنر کلارک، بیل گیتس، لری پیج همه کسب و کارشان را از خانه و خوابگاه شروع کرده اند. 
من شخصی را می شناسم که تنها 50 دلار از خانواده اش قرض کرد و از طریق بازاریابی شبکه ای به ثروت فوق العاده ای رسید. شخص دیگری را دیدم که با استفاده از کامپیوتر خود و دوستانش کافی نتی را راه اندازی کرد. پس گمان نمی کنم شما نیز بهانه ای برای شروع کسب و کار داشته باشید؛ حتی اگر در حال حاضر هیچ پولی هم ندارید.
8. راه موفقیت خودتان را بسازید.
در نهایت شما باید با سرمایه کم کسب و کارتان را راه اندازی کنید. به دنبال اثربخشی و کارآیی در کسب و کارتان باشید تا با تخصیص بهینه منابع محدودی که در احتیار دارید در این بازی پیروز شوید.

سایت مدادتراش